Home
Zoogdieren
Vogels
Reptielen en AmfibieŽn
Vissen
Insekten en Spinnen
Lagere dieren
Uitgestorven dieren
Diergedrag
Leefgebieden
Bescherming


Otter
ORDE:
Roofdieren

FAMILIE:
Marterachtigen

GESLACHT & SOORT
Lutra lutra

De Europese otter ziet er met zijn zachte kop en onvermoeibare drang tot speelse bewegingen uit als een knuffeldier. Vroeger was hij overal in Europa te vinden, maar tegenwoordig ziet men hem nog maar zelden.

De otter wordt in zoetwatergebieden en ook op rotsige zeekusten aangetroffen. Hij leeft vooral daar waar bomen en struikgewas langs de waterkant hem genoeg bescherming bieden. Watervervuiling en de intensieve jacht met speurhonden, maar ook het oprukkende verkeer hebben ertoe bijgedragen dat de otter bij ons een zeldzaamheid geworden is.
Leefomgeving
De otter is een schuw, terughoudend en solitair levend dier dat vooral 's nachts actief is. Meestal jaagt hij in langzaam stromend water of in overstromingsgebieden, en hij is soms in een nacht kilometers ver weg op zoek naar voedsel. Zijn sporen zijn in de modderige oevers van beekjes en rivieren te vinden. Daar is hij ook het meest kwetsbaar, en raakt hij soms in een val die voor een ander dier werd opgezet.

Zijn solitaire levenswijze maakt dat de otter een groot territorium nodig heeft. De otter controleert het gebied regelmatig en markeert het territorium op verschillende plaatsen met zijn ontlasting. Vrouwtjes met jongen bezitten een kleiner territorium binnen dat van het mannetje.

Voortplanting
Otters zijn het hele jaar paringsbereid. Binnen het territorium van een mannetje leven in de regel twee of meer vrouwtjes. Zodra zij paringsbereid zijn, zoekt het mannetje hen afwisselend gedurende enkele dagen op in hun hol.
De worp, die normaal gesproken uit twee tot drie jongen bestaat, wordt in het leger geboren. Dat is een hol onder de grond dat bijvoorbeeld onder de wortels van een grote boom dichtbij het water gegraven is.

Otters betrekken ook weleens oude konijnenholen.

De jongen zijn de eerste zes weken van hun leven volkomen hulpeloos en overleven en groeien slechts dankzij de moedermelk. Het mannetje speelt geen rol bij het grootbrengen van de jongen.

Na acht of negen maanden verwijderen de jongen zich voor het eerste gedurende korte tijd van hun moeder. Met twaalf maanden zijn de jonge otters volledig zelfstandig.
Voedsel en jachtgewoontes
De otter eet voornamelijk vis (vandaar dat hij ook wel visotter genoemd wordt). Hij is bij de jacht niet erg kieskeurig, maar kiest het liefst voor een buit die hij tamelijk makkelijk kan vangen. De otter schijnt het liefst paling te eten. Daarnaast eet de otter ook wel kreeftjes en waterinsekten als die voorhanden zijn, alsook watervogels, kikkers en zelfs jonge konijntjes. Otters die dichtbij de kust leven, voeden zich verder ook met krabben, grondels en allerlei andere daar levende zeedieren.

De otter is onder water uitgesproken behendig. Hij vangt vissen na een achtervolging, waarbij hij zijn prooi vaak op sterk begroeide plekjes in het nauw drijft, ze van onder aanvalt en met zijn scherpe tanden en krachtige kaken grijpt.

De jongen leren met een week of twaalf zwemmen zodra ze hun eerste waterdichte vacht hebben.

Veldwaarnemingen
In Nederland kwam de otter tot voor enkele jaren nog hier en daar voor, maar is nu uitgestorven. Hij is te herkennen aan de sporen die hij op de oever en in het drassige mondingsgebied achterlaat. Zijn pootafdrukken zijn duidelijk van die van honden te onderscheiden omdat otters vijf tenen met een zwemvlies ertussen hebben, en honden maar vier.

Opvallend zijn ook de kleine hoopjes ontlasting die hij voor het markeren van zijn territorium op bepaalde plaatsen achterlaat bijvoorbeeld op rotsen, stenen en boomwortels.

De otter en de mens
De visotter werd vroeger voor zijn pels bejaagd en soms ook uit zijn territorium verjaagd door vissers die hem als een concurrent zagen.

Desondanks bleef de otterpopulatie vrijwel op niveau. In de late jaren '50 kwam daar plotseling verandering in toen ook het leefgebied van de otter door met pesticiden vervuild water ernstig bedreigd werd. De toxische stoffen verzamelden zich in de zoetwatervissen, die op hun beurt de otters weer vergiftigden.
Hoewel de visotter al gedurende vele jaren wettelijk beschermd wordt, heeft hun bestand zich nog niet volledig kunnen herstellen.

Het oprukkende verkeer vormt ook een emstige bedreiging voor de otterpopulatie. Vooral mannetjes die 'op patrouille' gaan lopen bijzonder veel gevaar, want zij lopen het liefst hun oude routes.

Korte feitjes
∑ De lange en stijve haren van de ottervacht zijn vettig, zodat water ervan afglijdt. Ze beschermen het dier inderdaad zo goed, dat de huid nooit nat wordt.

∑ Een pasgeboren otter is blind en onbehaard, 12 centimeter lang en weegt 60 gram.

∑ Een otter kan minstens 400 meter onder water zwemmen zonder adem te hoeven happen; daarbij kan hij zwemmend een snelheid halen van 11-14 km per uur.

∑ Bijna 70% van de dood aangetroffen otters werden slachtoffer van het verkeer. De meeste van hen zijn mannetjes van wie het territorium doorkruist werd door nieuwe wegen.

∑ Een volwassen otter heeft per dag ongeveer 20% van zijn lichaamsgewicht aan voedsel nodig, ongeveer 2,5 kg.
∑ Het territorium van een ottermannetje moet minstens 16 kilometer schone en ongestoorde oeverkanten omvatten.

- - -

AFMETINGEN
Hoogte: 30 cm
Lengte: 62-83 cm
Gewicht: 6-15 kg

VOORTPLANTING
Geslachtsrijp: mannetje met 18 maanden, vrouwtje met 2 jaar
Paartijd: het hele jaar; vrouwtjes zijn 12 maanden na de laatste worp weer vruchtbaar
Draagtijd: 61-74 dagen
Aantal jongen: 1-6, gemiddeld 2-3 jongen

LEEFWIJZE
Gedrag: solitair
Voedsel: voornamelijk vis
Levensverwachting: 9-10 jaar

VERWANTE SOORTEN
Er zijn op de hele wereld 15 soorten van het geslacht Lutra (visetende rivierotters). Zij onderscheiden zich allemaal van de bijna nagelloze otters, zoals de dwergotter (Amblonyx), de vingerotter (Anoyx) en de koddige zeeotter (Enhydra).

Verspreidingsgebied van de otter

VERSPREIDING
Otters komen her en der in Europa voor, vooral op de Britse eilanden, Scandinavie en Noord-Rusland.

SOORTBESCHERMING
De continue jacht op otters samen met vergiftiging en vernietiging van hun leefomgeving, maakt dat de otter een van de meest bedreigde zoogdieren van Midden-Europa is. Met fok- en herintroductieprogramma's probeert men tegenwoordig de dieren voor volledig uitsterven te behoeden.

design by Cafť Noir Nieuwe Media